خواهرمان را هم به خوبی و خوشی به خانه بخت فرستادیم.مادرم گریه کرد.پدرم هیچی نگفت.داداشتم با برادر داماد درگیری لفظی پیدا کرد و من هم انعام گرفتم.در کل تجربه خوبی بود .آنقدر گفتن ایشاالله عروسی تو که من فکر کردم تا از خونه عروس برگردیم پاشنه خونه از جا کنده شده باشه ولی هیچ اتفاق خاصی نیفتاد.

2

خسرو شکیبایی هم رفت.من عاشق صداش بودم.قیافه اش هم تریپ بود .حیف.قرار بود یه روز برم ببینمش .آرزو به دل موندم طفلی من.خدا رحمتش کنه.کاش عوض اون آمیتا باچان میمرد .یه کم شباهت دارن به هم .(البته هیچ ربطی نداشت به موضوع!!!)

۳

بعد از ۵۰ روز تلاش مداوم جوان خام داستایوسکی رو تموم کردم.البته خسته نیستم فقط در حیرتم.

1

کم کم دارم دپرس می شم که چرا نمی تونم چیزی بنویسم .تصمیم گرفتم از اتفاقاتی که در این 2 ماه افتاده بنویسم تا شاید فرجی بشه.از اتفاقات بد (از قبیل فوت نزدیک به 10 نفر از نزدیکانمان در تصادف و ...) فاکتور میگیرم .هر چند  میدونم مرگ چیزی جز وصال به معبود نیست ولی انسان موجودیه که خیلی زود عادت میکنه و خیلی سخت فراموش میکنه و غیره

2

سه شنبه امتحان عملی طراحی الگوریتم دارم.تقریبا هیچی بلد نیستم .نمیدونم چرا .شاید چون فکر و ذکرم چیزی دیگری بوده آن زمان .البته اگر بخواهم ،می توانم به طرز شگفت انگیزی دلایل موجهی بیاورم که بتواند همه را اقناع کند ولی خودم را نه.چون بالاخره من خودم میدونم چه خاله سوخته ای هستم.

3

هفته پیش کابوس شیوه ارائه را هم به خوبی و خوشی  گذراندم  .تا روز قبلش خیلی استرس داشتم ولی روز آخر یکی از برادران که خواست نامش فاش نشه وقتی  حال زار منو دید گفت که اصلا نگران نباش الان یک اصل مهم  بهت میگم که بعد از اینکه اونو فهمیدی جلو هر کسی که بخوای میتونی سخنرانی کنی ،و اشاره کرد که خودش از این فن استفاده کرده  .گفت موقع رفتن پای سن فکر کن اونایی که پایین نشستن همشون یا گاو هستند یا گوسفند .کلی شوکه شدیم با رفقا .گفتیم یعنی چی آقا .یعنی هفته پیش شما با این خیال رفتین و ارائه دادین؟!!گفت نه خوب .از شماها فاکتور گرفتم .خلاصه ولش کردیم ولی سعی کردیم از این به بعد وقتی ایشون صحبت میکنن پراکنده  بشیم.(البته من هیچوقت از اون اصل استفاده نمیکنم ها چون خنده ام میگیره!!!)

4

جمعه جهت کسب نمره عملی تربیت بدنی  با خواجه و سایر طلبه ها  رفتیم عینالی .خیلی خوش گذشت .البته خیلی هم خسته شدیم الان .از چشمام گرفته تا نوک انگشتای پام  درد میکنن.به امامزاده که رسیدیم گفتن اگه مایلین بریم (کهلیه بولاغی).من تا بحال نرفته بودم .از مسیرهای صعب العبور  و خشک و بی آب وعلف گذشتیم و به یک دره رسیدیم .(من به شخصه  طی راه چند بار سراب دیدم )قبل از ما چند نفری کوهنورد باحال آنجا را قصب کرده بودند و یک دود و دم ودم و دستگاهی راه انداخته بودند که بیا و ببین.

قابل ذکر است که یک گودی بود که یک لوله آهنی شبیه شیر سماور درش بود که بهش چشمه  میگفتند .یکی از برادران که  مسئول آب رسانی بود .بغل چشمه چهار زانو نشسته بود و از تک تک طلبه ها  بطری یک لیتریشان  را میگرفت و خم میشد و سرش رو توی گودی میکرد ، بعد از یک ساعت که  سرش رو بر می گردوند میدیدی نصف بطری پر شده  و بلافاصله میگفت  نوبه(نوبت).(الهی خیر از جوونیش ببینه).

5

ترکیه هم نتونست فینالیست بشه و داغ یک شیرینی رو روی دلمون کاشت.(الله نه دییم ائلسین بو آلمانیلاری)

6

این هم ترانه ورد زبان من در این برهه زمانی:

باس کازا آشکیم باس کازا

کیم توتار سنی باس کازا

یولار سنین هئچ دورما

هادی گووتور بنی بوردان

چند روز پیش که استاد شیوه ارائه مطالب علمی داشت موضوعات تعیین شده بچه ها را می پرسید من  در یک اقدام بسیار بلوف آمیز  گفتم که استاد من میخوام در مورد کاربرد سنسورها در ربات های مسیر یاب و ... یک مقاله ارائه کنم .استاد هم گفت که اون که خیلی کلیشه ایه، یه چیز دیگه انتخاب کن یه چی مثلا رباتهای پرستار و اینا.منم خواستم برگردیم سر بحث سنسور،گفتم استاد اونکه خیلی وسیعه تو 15 دقیقه که نمیشه ، میخوایین در مورد کاربرد سنسورها در ربات انسان نما بنویسم .اونم گفت حالا که خیلی به ربات انسان نما علاقه مندی ،بیا و در مورد سنسورهای تشخیص حس لامسه بنویس .هم جدیده و هم به درد بخور خودم هم کمکت میکنم . منم خواستم کم نیارم گفتم باشه .

الان میبینم که اون ساعت منو  جو کلاس  گرفته بود ، بدنم گرم بود هیچی نمی فهمیدم ولی الان میفهمم که چه غلط بزررگی کردم .هر چند میدونم اگه در این مورد تحقیق کنم میشم یک دانشجو  به معنی واقعی .مخصوصا که در بهترین حالت  منابع به زبان انگلیسیه و در بدترین حالت به زبان ژاپنی و ...

1-اینروزها آنقدر در خوشی غوطه ورم که میترسم غرق شوم.چقدر سخت است انسان خوشحالیش را پنهان کند .خطر ترکیدن بسیار است .شیر را باز کنید .

2-به احتمال 70% adsl   بخرم .

3- اولین روز درس را  ریاضی خواندیم .دیر رسیده بودم .به همکلاسیهامان نگاه هم نکردم .ااز استادمان خوشم آمد ولی حیف که هیچ وقت از ریاضی خوشم نیامد .ولی تصمیم دارم از همین امروزها شروع کنم بخوانمش.گفتند یک هفته بعد بیایید.فکر کنم به ده دوازده نفر شماره دادم و شماره گرفتم که بعدها همدیگر را دوست بداریم و به درد هم بخوریم ، علیه استاد توطئه کنیم و گاهی جزوه رد و بدل کنیم و....

4- تصمیم دارم کلاس خطاطی بروم .خسته شدم از بس نوشتم خجالت میکشم خطم خراب است میخواهم تعمیرش کنم .

5-

پرده را برداریم

بگذاریم که احساس هوایی بخورد

بگذاریم که تنهایی آواز بخواند

چیز بنویسد

به خیابان برود